hindi ako nkauwi ng tuesday dahil gumawa kami ng probset ni cai sa cs135.. wednesday, dapat uuwi na tlga ko samin dahil hindi ko nman tlga ugali na mag-overnyt ng dalawang mgkasunod.. pero khit gusto kong umuwi dahil wla nman akong dalang damit, gabi na at bumabagyo pa.. buti na lng wlang pasok nung thursday.. nakauwi ako nung thursday ng hapon at natulog dhil pagod ako at kulang din sa tulog..
i thought it will be 'just another week' for me.. pero pra kong binagsakan ng langit at lupa nung pagpasok ko ng bahay namin nung friday pagkagaling sa skul at sabay sbi ng lola ko na "may tumawag sayo knina, nmatay daw ung nanay ni cheska".. hindi ko alam ang gagawin, ang alam ko lng klangan ko xang puntahan dahil klangan nia ko ngayon.. tumawag muna ko sa frend namin to confirm the news, naiyak na lng ako nung sinabi nia skin na "hindi mo ba alam? nung wed pa.. tnxt ka daw nia pero hindi ka ngreply", natulala na lng ako.. umiiyak ako habang ngmamadaling pumunta sa bahay nla cheska.. feeling ko npakawala kong kwenta dhil wla ako sa tabi niya nung klangan nia ko.. pero God knows wla kong natanggap, kung natanggap ko un nung wednesday, khit hatinggabi na at bumabagyo, pupunta pa rin ako sa kanya..
nung nakita ko c cheska, gusto ko ciang yakapin, yakapin ng mahigpit na mahigpit.. pero hindi ko nagawa dhil alam kong iiyak ako ng iiyak.. pero hindi dpat.. ang tanging nasabi ko lng habang nanginginig.. "hindi ko alam".. sumagot cia ng "tinawagan kta nung wdnesday, wla ka, tnxt kta pero hindi ka ngreply..".. coming from a person na ksma ko sa pnakamasaya at pnkamalungkot na part ng buhay ko.. nkakadurog ng pagkatao.. for the first time in my life, feeling ko napakawalang kwenta kong kaibigan.. what more is she's not just my friend.. she's my best friend.. khit isang libong sorry ang gawin ko, alam ko sa sarili kong hindi pa sapat un..
nagpapaliwanag ako sa kanya nung dumating ung isa pa niyang frend <na mjo hindi ko kasundo>.. she was cheska's best frend, before i came.. kya mjo ilang kmi sa isa't isa.. pero dat was a long time ago kya mjo ok na kmi ngaun.. nakakainis lng ung pagtanong nia ng "bkit ngayon ka lng?".. lalo nung knkwento nia na nung wed pa daw cia dun, iyak ng iyak c cheska sa kanya.. dun nga daw xa natulog nung wed at thurs ng gabi dahil hndi nia maiwan c cheska.. alam ko its not the right time para magselos, pero masakit tlga.. ako dapat ang gumawa non.. ako dapat ang andon..
nagpaumaga na ko dun nung friday, hindi kmi natulog.. mgkasama kming tatlo ng magdamag.. masakit kc mjo mas close na tlga cla.. hindi ko masisisi c cheska dahil c jho ang andon at ksama nia nung mga panahon na klangan nia ng karamay.. mali pero may mga moment na pkiramdam ko hindi na ako klangan sa tabi niya.. pero khit nasasaktan ako, hindi ko mgawang umalis dahil gusto ko nsa tabi niya ko.. hindi ito ang tamang panahon pra mkipagkomptensya.. isa pa, alam kong talo na ko kung ganon ang mangyayari..
isang bagay lng ang nkapagpagaan ng loob ko.. pag-alis ni jho nung umaga.. knausap ako ni cheska.. inamin niang nahihirapan cia sming dalawa ni jho dhil lam niang hindi kmi mxadong mgkasundo.. hindi ko mapigilan ang sarili kong itanong kung klangan nia pa ba ko.. niyakap nia lng ako ng mahigpit, umiyak xa ng umiyak.. umiiyak cia hanggang nakatulog na xa..
...at nakuha ko na ang sagot sa tanong ko..
Chatboard (0)